Taki oto widok spotyka, niepoprawnego optymistę gdy wybiera się do księgarni, celem wyboru lektury. Czując bezradność wobec mnogości tytułów i nieznajomo brzmiących nazwisk autorów, nie pozostało mi nic, tylko poszukać przewodnictwa przez dżunglę. Wyłowiłem z forum dotyczącej tego gatunku literatury kilku polecanych autorów:

Henninga Mankella, Jean-Claude Izzo, Raymonda Chandlera
Wielki Marsz - Stephen King
"Cień"- Macfadyen ( w trakcie czytania bałem się iść do kibla) :-)
"Maska śmierci" -Macfadyen
"Mag" - Deaver
"Tańczący trumniarz"- Deav
Katie Maguire - Graham Masterton
Głód - Graham Masterton
Trylogia - "Bractwo Róży", "Bractwo Kamienia", "Bractwo Nocy i Mgły" - David Morrell
Kava - W ułamku sekundy
Kava - Dotyk zła
Kava - Zło konieczne
Coben - Bez pożegnania


Tadam, tadam ! Coś nowego w moim życiu - słucham pierwszy raz audiobooka Jo Nesbo "Syn".
Kilka kolejnych czeka na pen drivie. W ubiegłym tygodniu całą drogę z Katowic do Warszawy słuchałem, nie bacząc na fotoradary i inne takie.

Klasyka gatunku

Właśnie! Od tego wypadałoby zacząć. Co powinienem przeczytać? Czując lekkie zagubienie i niepokój przed wizją obstawienia się murem z książek, będę potrzebował fachowej rady, przewodnictwa. Sam z siebie  wykrzesze  nie wiele: Arthur Conan  Doyle, Agatha Christie, Raymond Chandler. Całej twórczości, wyżej wymienionych autorów nie zamierzam przeczytać, ponieważ zajęło by to resztę życia i w efekcie  wywołało by we mnie rodzaj kakofonii, odbierając  zapał, którego nie mam w nadmiarze. Nie ma co czytać kryminałów na kilogramy. Jeszcze w trakcie tego,  okaże się, że wszystkie pomysły już zostały wykorzystane.  Pozostaje kalka lub kompilacja w stylu Tarantino. Wcale bym się nie zdziwił, gdyby mnie ktoś oświecił, wskazując już funkcjonujących na rynku genialnych Quentinów. Na kolejnego nie ma już miejsca.

Przeprowadzając remanent zaglądam na półki biblioteczki, w pamięci odszukując tytuły  książek i  filmów. Przypomniałem sobie, kilka Poirotów i odcinków z panną Marple. Zaliczyłem kilka opowieści  z Sherlockiem Holmesem. Jedną książkę nawet w oryginale. Miałem przyjemność podziwiać Bogarta w Sokole Maltańskim. Znam Morderstwo w Orient Expresie i „Dziesięciu Małych Murzynków”. „ Dwanaście Prac Herkulesa” – świeżo przeczytana. „Tajemnica Bladego Konia” jestem w trakcie.  Kupię sobie antologie Doyle’a . Coś wskazanego, jako lekturę obowiązkową przyswoję.  

Założyłem konta na kilku forach książkowych, dla czytelników, twórców, bukinistów i takich tam oryginałów jak ja. Muszę właściwie sformułować pytania aby nie naciąć  się na życzliwe szpile. Cóż! Kto pyta ten, otrzymuje odpowiedzi.  Zobaczymy co mi polecą?    

Dziesięć małych Murzyniątek

Dziesięć małych Murzyniątek
Jadło obiad w Murzyniewie,
Wtem się jedno zakrztusiło —
I zostało tylko dziewięć.

Dziewięć małych Murzyniątek
Poszło spać o nocnej rosie,
Ale jedno z nich zaspało —
I zostało tylko osiem.

Rzekło osiem Murzyniątek:
Ach, ten Devon — to jest Eden,
Jedno z nich się osiedliło —
I zostało tylko siedem.

Siedem małych Murzyniątek
Chciało drwa do kuchni znieść;
Jedno się rąbnęło w głowę —
I zostało tylko sześć.

Sześć malutkich Murzyniątek
Na miód słodki miało chęć,
Jedno z nich ukłuła pszczólka —
I zostało tylko pięć.

Pięć malutkich Murzyniątek
Adwokackiej chce kariery.
Jedno się odziało w togę —
I zostały tylko cztery.

Cztery małe Murzyniątka
Brzegiem morza sobie szły,
Jedno połknął śledź czerwony —
I zostały tylko trzy.

Trzy malutkie Murzyniątka
Poszły w las pewnego dnia;
Jedno poturbował niedźwiedź —
I zostały tylko dwa.

Dwu malutkim Murzyniątkom
W słońcu minki coraz rzedną…
Jedno zmarło z porażenia —
I zostało tylko jedno.

Jedno małe Murzyniątko
Poszło teraz w cichy kątek,
Gdzie się z żalu powiesiło —
Ot, i koniec Murzyniątek.